ห้องสมุดเพื่อการเรียนรู้ ห้องสมุดประชาชน

ห้องสมุดเพื่อการเรียนรู้ ซอยพระนาง

ห้องสมุดน่าเข้ากลางใจเมือง เป็นความคิดที่ดีของทางกรุงเทพ ที่ผลักดันโครงการห้องสมุดประชาชนออกมาเป็นจริง ประชาชนสามารถเข้าไปใช้งานได้จริง

บรรยากาศที่พบ

- อาคารใช้สอย เป็นอาคารทรงสมัยใหม่ดูหรูหราน่าใช้ (มี 3 ชั้น, 2 อาคาร)

- ภายในชั้นล่าง มีส่วนรับแขก มีโซฟาหลายชุดเอาไว้บริการสำหรับคนที่ต้องการเข้ามาอ่านหนังสือจำนวกนิตยสารทั่วไป มีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะคอยบริการอยู่ประมาณ 10-15 เครื่อง มีแผนกรับฝากกระเป๋า

- ชั้นสอง ห้องสมุด สมัครสมาชิก ห้องนี้มีหนังสือเยอะกว่าชั้นล่าง แต่เน้นไปทางหนังสือทางคอมพิวเตอร์ จากคำบอกเล่าว่าหนังสือมีอยู่ไม่น้อย แต่แบ่งอยู่ตามชั้นสองและชั้นสาม (เนื่องจากไม่มีเวลาเดินสำรวจเลยไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง - เอาไว้คราวหน้าจะไปสำรวจมาให้)

- มีบริการ Wi-Fi อินเตอร์เนต สำหรับคนที่เอาคอมพิวเตอร์พกพาไปเองด้วย แถมมีปลั๊กไฟตามผนังห้องให้ใช้ได้อีกต่างหาก (แต่ถ้ามาเยอะๆ คงต้องแย่งกันหน่อย)

- ค่าสมาชิกปีล่ะ 10 บาท ค่าประกันหนังสือ 40 บาท ไม่แพงเลย

อยากให้ปรับปรุง

- ห้ามถ่ายรูป, ถ้าต้องการถ่ายรูปต้องทำหนังสือมาเป็นทางการเพื่อขออนุมัติ, เนื่องจากเป็นสถานที่ราชการ, ถ้าไม่ให้ถ่ายรูป แล้วจะเอาไปให้เพื่อนดูได้ไงล่ะว่าน่าไปใช้แค่ไหน

- ไม่มีเครื่องถ่ายเอกสารบริการ, กรณีสมัครสมาชิกใหม่ต้องใช้สำเนาบัตรประชาชน, ต้องเดินออกไปใช้บริการด้านนอก ห่างไปประมาณ 100 เมตร, น่าจะอำนวยความสะดวกให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ห้องสมุดเพื่อการเรียนรู้ ซอยพระนาง, ดินแดง กรุงเทพฯ

Poakpong's Blog | Add New Comments

มาตรฐานดูได้จากตรงไหน ?!?

หลังจากผ่านพ้นหน้าร้อน ย่างเข้าสู่หน้าฝน บรรยากาศอึมครึม ไม่เหมาะสำหรับการขี่มอไซด์สักเท่าไหร่ ช่วงนี้เลยเริ่มจะใช้บริการรถบริการบ้างแล้ว วันก่อน(พ.18/05) ออกจากบ้านไปพร้อมกับพี่ แยกกันตรงการไฟฟ้าบางใหญ่ (ก่อนบิ๊กซีบางใหญ่ 2 ป้ายรถเมล์) ขึ้นรถเมล์สาย 134 ธรรมดา สีแดง-ขาว ขึ้นไปส่งเหรียญสิบ ให้กระเป๋ารถ พอเค้ารับเงินเค้าก็งงๆ แล้วถามว่าลงไหน? เฮ้ย รถเมล์มีถามลงไหนด้วยหรอ? (ไม่ได้ขึ้นรถเมล์นานแล้วอ่ะ - ถ้าขึ้นก็ไม่ใช่สายนี้) เราก็ตอบ ลงเดอะมอลล์ งามวงศ์วาน กระเป๋าฉีกตั๋วให้เรา ใบละ 5 บาทสองดวง โห.. รถธรรมดาเก็บตั้ง 10 บาทแหนะ รถสายนี้มันหรูกว่าคันอื่นยังไงฟ่ะเนี่ย งง...??

ระหว่างทาง มีผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นไปพร้อมกัน เค้าเดินไปนั่งเบาะยาวท้ายสุดชิดหน้าต่างด้านขวา (ลองนึกภาพตามไปนะ) เราก็เดินตามไปนั่งตรงกลางเบาะหลัง (ก็มันเหลืออยู่แค่นี้นี่ - อย่าคิดลึก) สักพักผู้หญิงคนนั้นก็ย้ายจากที่นั่งเดิมขยับขึ้นไปด้านหน้าหนึ่งเบาะแต่ย้ายไปด้านซ้าย เราขยับไปนั่งแทนเค้า ก็สงสัยว่าเค้าย้ายทำไม สักพักก็พอจะถึงบ้างอ้อ มันมีกลิ่นตัวของคนๆ หนึ่ง โชยมานี่เอง ... อ้าว.! แล้วใครละ ไม่ใช่เรานะ ... ก็พยายามมองไปรอบๆ ระหว่างที่มองหาอยู่นั้น ก็สังเกตเห็น ผู้หญิงคนเดิม ย้ายที่นั่งอีก (จากที่นั่งอยู่ข้าวผู้ชายไทยตัวใหญ่ใส่ชุดซาฟารี) ย้ายกลับลงมาเบาะหลังแต่คราวนี้ด้านซ้าย มานั่งข้างฝรั่งคนนึง (นั่นไง เราเจอตัวสร้างกลิ่นแล้ว - แต่ผู้หญิง คงเจอแจ๊คพอต) ย้ายไปย้ายมา เจอจังๆ

แค่นั่งติดกันยังไม่พอ นายฝรั่งคนนั้นดันชวนผู้หญิงคนนั้นอีก เอาเข้าไปยิ่งหนี ยิ่งเจอ สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นลงก่อนเราสองป้าย คุยกันมาตั้งนาน สงสัยจะคุ้นกลิ่นแล้ว ถึงไม่ได้ย้ายอีก อิอิ ^_^

...

พอมาวันนี้ ก็ไม่ได้เอามอไซต์ออกไปอีกเพราะว่าฟ้าคะนอง ตั้งแต่ยังไม่ตื่น +_+!! เตรียมตัวออกจากบ้านพร้อมแม่ แม่ไปส่งที่บิ๊กซี บางใหญ่ ฝนตกตั้งแต่ในบ้าน ไปถึงบิ๊กซี เริ่มซา ก็แวะเข้าร้านดอกหญ้า ซื้อสยามบันเทิงมาเล่มนึง (อ่ะ ก็ไทยรัฐโดนน้ำแล้วมันเยิ้มอ่ะ สยามบันเทิงมันพิมพ์บนกระดาษอาร์ตอย่างดี เปียกน้ำแล้วสีไม่ละลาย เอาไว้กันฝน ^_^) เดินมารอรถที่ป้ายรถเมล์ สักพักรถก็มา

วันนี้ได้ขึ้น 134 ปอ. สีฟ้า-ขาว รถแอร์เย็นฉ่ำ ขึ้นไปพอได้ที่นั่ง กระเป๋าก็เดินมาเก็บเงิน ถามว่าลงที่ไหน วันนี้ลงใกล้กว่าเดิน 2 ป้าย บางลำพู งามวงศ์วาน (จริงๆ มันก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอกกับเดอะมอลล์) กระเป๋าก็บอก 13 บาท โอ้ว... ได้ยินแล้วนึกถึงเมื่อวานเลยอ่ะ รถปอ. เก็บแค่ 13 บาท รถธรรมดาร้อนก็ร้อน เก็บตั้ง 10 บาทแหนะ อย่างนี้ใครๆ ก็รอขึ้นแต่ ปอ.กันหมดนะสิ (หรือว่าอะไรมาก็ไป?) เป็นเรานะ ถ้าต้องขึ้นรถเมล์สายนี้อีก จะยืนรอจนกว่าจะได้ขึ้น ปอ.เลย คิดได้ไงฟะ ??

...

ช่วงนี้การเมือง สับสนวุ่นวาย โดยเฉพาะเรื่อง การยัดใต้โต๊ะ การคอรัปชั่นต่างๆ มีให้เห็นกันตลอด ผุดออกมาไม่เว้นแต่ละวัน แต่ถ้าจะสังเกตกันให้ดี ไม่เห็นรัฐบาลนี้จะให้ความสำคัญกับการจับไอ้โม่งสักเท่าไหร่ ทำเป็นข่าวกลบข่าวไปเรื่อย แล้วอย่างนี้มันจะจับกันได้ไงเล่า? -_-!! วัยรุ่น(?)เซ็ง...

...

ช่วงนี้เจอบรรยาการรอบตัวไม่ค่อย ถูกใจสักเท่าไหร่ หรือว่าเราเป็นคนที่คำพูดไม่น่าเชื่อถืก(สำหรับบางคนก็ไม่รู้) บอกอะไร ขออะไร หรือแม้แต่แสดงความเห็นอะไรไป ก็ได้รับการย้อนกลับ ด้วยความคิดของคนบางคนเสมอ ประหนึ่งว่าข้านี่แหละ รู้ดีกว่าเอ็งทุกอย่าง ไม่ต้องเสนอความเห็นออกมาเลย - แต่ก็ยังดันจะพยายามทำตัวให้มี activities กะเราจัง - ไม่รับฟังความคิดเราแล้วจะมาถามทำไมฟะ ช่วงนี้เลยไม่ค่อยได้ออกความเห็นสักเท่าไหร่ เจียมตัวไว้ดีกว่า เฮ้อ... นึกแล้วเซ็ง(อีกที) ^_^

...

ตัวหนังสือเจอจริงๆ วันนี้ !!