Democracy

ในฐานะที่เป็นผู้ใช้งานอินเตอร์เนตเพื่อการทำงาน และติดตามข่าวสารข้อมูลจากเว็บไซต์ต่างๆ ผมขอเรียกร้องให้ทุกฝ่าย หยุดสร้างความเกลียดชัง และยอมรับความเห็นที่แตกต่าง ผ่านอินเตอร์เนต ไม่ว่าคุณจะเป็นอยู่ข้างไหน นิยมฝ่ายไหน หรือ มีความเชื่อทางการเมืองอย่างไร

- โปรดหยุดกล่าวถึงบุคคลที่ 3 ด้วยชื่อเล่น แม้ว่าบุคคลเหล่านั้นจะเป็นบุคคลสาธารณะ ขอให้ระบุเป็นชื่อจริง
- โปรดหยุดกล่าวคำดูถูกเหยียดหยาม ทางเพศ ศาสนา และเชื้อชาติ
- โปรดหยุดกล่าวคำหยาบคาย หรือกล่าวถึงบรรพบุรษของบุคคลที่เราไม่เห็นด้วยทางความคิด
- โปรดหยุดการคุมคามความเป็นส่วนตัว ด้วยการเปิดเผยที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ของบุคคลอื่น
- โปรดหยุดทำภาพตัดต่อบุคคลที่ 3 เพื่อนำไปสู่ความเกลียดชัง (ซึ่งในกรณีนี้อาจเข้าข่ายตาม พ.ร.บ.ความผิดทางคอมพิวเตอร์ฯ)

ความเห็นที่แตกต่าง สามารถอยู่ร่วมกันและแลกเปลี่ยนกันได้ ถ้าถกเถียงกันด้วยสติ การให้เกียรติ ข้อมูลข่าวสาร และไม่ใช้อารมณ์ รวมทั้งไม่สร้างความเกลียดชังผ่านบริบทของการสนทนา

คอลัมน์ โต๊ะกลมระดมความคิด หน้า 04A หนังสือพิมพ์โลกวันนี้ (ฉบับ ศุกร์ 9 พ.ค. 2551) อธิบายเอาไว้ ผมขอคัดมาเผยแพร่ต่อ ในเฉพาะบางส่วนนะครับ

เมื่อเสียงข้างน้อยเป็นใหญ่ ประเทศจะไปอย่างไร ?

ประเทศนี้พร้อมแล้วหรือยังที่จะมีการปกครองแบบมีผู้แทน ?

- http://www.prachatai.com/05web/th/home/11593 (แนะนำให้อ่านความคิดเห็นด้านท้ายด้วย)
- http://www.sameskybooks.org/2008/03/21/samesky21 (มีสารบัญในเล่ม)

ข้อความข้างต้นเป็นคำขึ้นต้น ของบทความในคอลัมน์หลบมุมคิด ในเนชั่นสุดสัปดาห์ ฉบับวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551 โดยในบทความกล่าวถึงกลุ่มคนที่คัดค้านการกระทำของ คมช. ว่าสุดท้ายแล้วเป็นอย่างไร ดีใจ สะใจไหม เพราะท้ายที่สุด รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งที่นำโดย นายสมัคร สุนทรเวช ก็เป็นกลุ่มคนที่ "ว่ากันว่า" เป็นนอมินีของพรรคไทยรักไทย และ ทักษิณ ชินวัตร

ผมไม่อาจจะไปวิพากษ์บทความดังกล่าว เพราะความอ่อนด้วยทางปัญหา หรือด้วยอะไรก็ตาม

แต่ผมกลับคิดอีกมุมว่า บทความดังกล่าวเป็นเพียงแค่ ความเสียดาย(ของผู้เขียนหรือไม่ ?)ที่อุตสาห์เชียร์ คมช. มาตั้งนาน กลับไม่ได้อย่างที่ตัวเองคิดเอาไว้

หรือถ้าผมจะถามคำถามกลับไปว่า "พวกเชียร์ คมช. 'จ๋า' สะใจไหมรัฐบาลสมัคร"