ต่อจากบล็อกของ @bact -- Putting Pedestrian First > http://bact.blogspot.com/2009/08/putting-pedestrian-first.html

บังเอิญว่าวันนี้มีนัดแถวหัวมุมถนนพระอาทิตย์ ใกล้ป้อมพระสุเมรุ โดยการเดินทางวันนี้ใช้วิธีเดินจากสนามหลวงก่อนถึงกองสลากฯ (ตีนสะพานปิ่นเกล้า) ผ่านตรอกข้าวสารไปตามถนนจักรพงษ์ เพื่อเลี้ยวซ้ายไปทางถนนพระสุเมรุ ต่อไปที่ถนนพระอาทิตย์

ระหว่างที่เดินไปถึงแยกถนนพระสุเมรุตัดกับถนนสามเสน (ดูแผนที่ผ่าน Google) ก็สังเกตุเห็นสัญญาณไฟจราจรสำหรับคนข้ามถนนเป็นสีแดงตลอดเวลา -- ตามวิดีโอในบล็อกข้างต้น -- เลยตัดสินใจไปเคาะประตูป้อมตำรวจควบคุมสัญญาณไฟจราจร พร้อมกับบอกว่าสัญญาณไฟสำหรับคนเดินข้ามถนน ตรงบริเวณหน้าธนาคารไทยพาณิชย์เป็นสีแดงตลอดเวลา ไม่ว่ารถจะหยุดหรือวิ่ง ทำให้คนข้ามถนนได้ลำบาก

ในเบื้องต้นตำรวจให้ข้อมูลว่าสัญญาณไฟนั้นเป็นระบบสัมพันธ์กันแบบระบบอัตโนมัติ ซึ่งพอพยายามอธิบายเพิ่มว่า สัญญาณไฟทั้ง 4 ด้าน มีเฉพาะด้านนี้เท่านั้นที่เป็นสีแดงตลอดเวลา คุณตำรวจก็เลยทำการทดสอบเปิดไฟแดงให้รถหยุด ผลปรากฎว่าสัญญาณไฟสำหรับคนข้ามถนนก็ยังเป็นไฟแดงเช่นเดิม

หลังจากพิสูจน์กันว่าไม่มีทางเป็นไฟเขียวได้แล้ว คุณตำรวจก็บอก ตัวเขาเองไม่เคยสังเกต เพราะปกติดูแต่ไฟด้านบน (สัญญาณไฟสำหรับรถ) พร้อมบอกว่า จะนำปัญหาดังกล่าวไปบอกกับทางฝ่ายเทคนิคต่อไป

ก็คงต้องตามกันต่อไปว่า หลังจากแจ้งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ปฏิบัติงานประจำจุดรับทราบปัญหาแล้ว จะมีการปรับปรุงแก้ไขอย่างไรต่อไป

(อ้างอิง วัน-เวลาจาก twitter > http://twitter.com/poakpong/status/3359218411)

ในสถานการณ์บ้างเมืองในปัจจุบัน ข่าวการจับขั้วการตั้งรัฐบาล (เลือกนายกรัฐมนตรี) รอบที่ 3 ที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้ หลังจากผลการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย พ.ศ. 2550

และด้วยความที่เป็นประชาชนตัวเล็กๆ ผมเลยไม่รู้ว่าจะบอกเรื่องนี้กับใครได้บ้าง...

ผมคิดว่าสื่อเอง หรือเอนจีโอด้านสื่อเอง มองสื่อเหมือนเป็นกระต่ายตัวน้อยๆ ไม่มีเขี้ยวเล็บ แต่ว่าอันนั้นเราเทียบอะไร เอาสื่อไปเทียบกับรัฐที่มีอำนาจมีปืนมีกฎหมาย สื่อก็เลยดูด้อยไป แต่เราอย่าลืมว่าสังคมโลกไม่ได้มีแค่รัฐกับสื่อ ยังมีคนตัวเล็กๆ เมื่อคุณทะเลาะกับรัฐ โอเคคุณด้อยกว่า แต่ถามว่าสื่อไม่มีอำนาจไม่มีอาวุธจริงหรอ คุณสู้กับรัฐที่มีอำนาจได้ เพราะฉะนั้นสื่อไม่ใช่ตัวกระต่ายตัวน้อยขนฟูแน่ๆ แต่ว่าผมไม่ทราบว่ามีใครรู้เรื่องแค่ไหน

[...]

ผมขอพูดถึงเรื่ององค์กรวิชาชีพสื่อและแปลกใจนิดนึงว่า ทำไมเราถึงฝากความหวังไว้กับองค์กรวิชาชีพ คือ ผมเป็นนักเรียนรัฐศาสตร์ผ่านการเรียนรัฐศาสตร์มาเล็กน้อย ถ้าเราไปดู เรื่องพรรคการเมืองหรือกลุ่มผลประโยชน์ ก็จะรู้ว่าองค์กรเหล่านี้ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อดูแลผลประโยชน์กันเอง ซึ่งองค์กรสื่อนั้นสร้างขึ้นเพื่อปกป้องสื่อกันเอง ตามที่คุณประสงค์ (เลิศรัตนวิสุทธิ์ อุปนายกฝ่ายสิทธิเสรีภาพและการปฏิรูปสื่อ สมาคมนักข่าวฯ)บอกไว้ ถามว่าแล้วคนอื่นที่อยู่นอกวงการล่ะ เราจะคาดหวังให้สมาคมฯ ปกป้องคนอื่นหรือ ถ้างั้นวันดีคืนดี นักการเมืองที่เราชอบด่ากันหนักกันหนาขอมีสมาคมวิชาชีพนักการเมืองแล้วดูแลกันเอง ห้ามคนอื่นแทรกแซงบ้างจะเอามั้ย ถ้านายทุนขอมีวิชาชีพนายทุนแล้วห้ามเข้ามาแทรกแซงนายทุนค่าแรงขั้นต่ำจะขึ้นกี่สตางค์หรือไม่

เพราะฉะนั้นที่ผมเสนอไม่ได้ให้รัฐเข้ามาแทรกแซงนะครับ แต่ในเชิงตรรกะองค์กรวิชาชีพสื่อจะเป็นปากเป็นเสียงเดือดร้อนแทนคนอื่น โอเคถ้าคุณทะเลาะกันเองอาจหาวิธีจัดการกันได้ คุณถูกคนอื่นทะเลาะอาจรวมตัวไปสู้ได้ แต่ถ้าคุณรวมตัวรังแกคนอื่นเนี่ย คุณอาจจะเห็นว่าเพื่อนคุณทำไม่ถูกต้อง แต่คุณจะยอมหมาดหมางกับเพื่อนคุณ เพื่อปกป้องคนไม่รู้จักหรอ ผมจึงตั้งคำถามกับองค์กรสื่อ

[...]