นักข่าวพลเมือง - สิทธิของคุณ คุณเขียน
Citizen Reporter - Your Rights, You Write

เมื่อพลเมืองสามารถทำข่าวของเขาเองได้ สิ่งที่เขาสนใจ จะไม่ใช่เรื่องของอภิสิทธิ์ในฐานะฐานันดรและเสรีภาพในวิชาชีพ แต่หมายถึงการปกป้องสิทธิของความเป็นพลเมือง ที่เขาสามารถกำหนดชะตาชีวิตของเอาเองได้ และเสรีภาพที่จะพ้นจากการกดขี่ทางเศรษฐกิจ การครอบงำทางการเมือง และการไม่ยอมรับความหลายหลายของสังคม

ผมคิดว่าสื่อเอง หรือเอนจีโอด้านสื่อเอง มองสื่อเหมือนเป็นกระต่ายตัวน้อยๆ ไม่มีเขี้ยวเล็บ แต่ว่าอันนั้นเราเทียบอะไร เอาสื่อไปเทียบกับรัฐที่มีอำนาจมีปืนมีกฎหมาย สื่อก็เลยดูด้อยไป แต่เราอย่าลืมว่าสังคมโลกไม่ได้มีแค่รัฐกับสื่อ ยังมีคนตัวเล็กๆ เมื่อคุณทะเลาะกับรัฐ โอเคคุณด้อยกว่า แต่ถามว่าสื่อไม่มีอำนาจไม่มีอาวุธจริงหรอ คุณสู้กับรัฐที่มีอำนาจได้ เพราะฉะนั้นสื่อไม่ใช่ตัวกระต่ายตัวน้อยขนฟูแน่ๆ แต่ว่าผมไม่ทราบว่ามีใครรู้เรื่องแค่ไหน

[...]

ผมขอพูดถึงเรื่ององค์กรวิชาชีพสื่อและแปลกใจนิดนึงว่า ทำไมเราถึงฝากความหวังไว้กับองค์กรวิชาชีพ คือ ผมเป็นนักเรียนรัฐศาสตร์ผ่านการเรียนรัฐศาสตร์มาเล็กน้อย ถ้าเราไปดู เรื่องพรรคการเมืองหรือกลุ่มผลประโยชน์ ก็จะรู้ว่าองค์กรเหล่านี้ถูกตั้งขึ้นมาเพื่อดูแลผลประโยชน์กันเอง ซึ่งองค์กรสื่อนั้นสร้างขึ้นเพื่อปกป้องสื่อกันเอง ตามที่คุณประสงค์ (เลิศรัตนวิสุทธิ์ อุปนายกฝ่ายสิทธิเสรีภาพและการปฏิรูปสื่อ สมาคมนักข่าวฯ)บอกไว้ ถามว่าแล้วคนอื่นที่อยู่นอกวงการล่ะ เราจะคาดหวังให้สมาคมฯ ปกป้องคนอื่นหรือ ถ้างั้นวันดีคืนดี นักการเมืองที่เราชอบด่ากันหนักกันหนาขอมีสมาคมวิชาชีพนักการเมืองแล้วดูแลกันเอง ห้ามคนอื่นแทรกแซงบ้างจะเอามั้ย ถ้านายทุนขอมีวิชาชีพนายทุนแล้วห้ามเข้ามาแทรกแซงนายทุนค่าแรงขั้นต่ำจะขึ้นกี่สตางค์หรือไม่

เพราะฉะนั้นที่ผมเสนอไม่ได้ให้รัฐเข้ามาแทรกแซงนะครับ แต่ในเชิงตรรกะองค์กรวิชาชีพสื่อจะเป็นปากเป็นเสียงเดือดร้อนแทนคนอื่น โอเคถ้าคุณทะเลาะกันเองอาจหาวิธีจัดการกันได้ คุณถูกคนอื่นทะเลาะอาจรวมตัวไปสู้ได้ แต่ถ้าคุณรวมตัวรังแกคนอื่นเนี่ย คุณอาจจะเห็นว่าเพื่อนคุณทำไม่ถูกต้อง แต่คุณจะยอมหมาดหมางกับเพื่อนคุณ เพื่อปกป้องคนไม่รู้จักหรอ ผมจึงตั้งคำถามกับองค์กรสื่อ

[...]

"ฉันไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่คุณพูด แต่ฉันจะปกป้องสิทธิ์ในการพูดของคุณด้วยชีวิต"

"คิดเพื่อตัวคุณเอง และปล่อยให้คนอื่นได้รับอภิสิทธิ์ในการทำเช่นนั้นด้วย"

> via: bact.blogspot.com

> web: Different thinking is no crime

ผู้ประท้วงเรื่องสิทธิมนุษยชน เล็ดรอดเข้าไปก่อกวนพิธีจุดคบเพลิง (prachatai.com)

เมื่อช่วงกลางสัปดาห์ที่ผ่านมา มีข่าวการเสนอขยายอำนาจของกฎหมายมาตรา 112 ในประมวลกฎหมายอาญา ให้ครอบคลุมถึงองคมนตรี และ การกำหนดให้สามารถระงับการเผยแพร่ข่าวสาร ในประมวลกฎหมายวิธิพิจารณาคดีอาญา โดยการเพิ่มมาตรา 14/1 ซึ่งเป็นเรื่องที่มีกระแสวูบวาบขึ้นมาอย่างมาก แต่หลังจากกระแสดังกล่าวรุนแรงจนทำให้บุคคลที่เกี่ยวข้อง ต้องออกมาพับเก็บโครงการนี้กันอย่างเร่งด่วน

อ้างถึงข่าว: เสนอเพิ่มโทษกม.หมิ่น ขยายคลุมถึงองคมนตรี

ประเด็นที่น่าคิด คือเรื่องการจำกัดการนำเสนอ/รับทราบ ข้อมูลข่าวสารที่เป็นจริงต่อสาธารณะ ว่ากำลังเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง ซึ่งในที่นี้หมายถึง ป.วิอาญา มาตรา 14/1 จากที่เขียนถึงในย่อหน้าแรก คือการที่ศาลสามารถ "ห้ามมิให้โฆษณาข้อเท็จจริง พฤติการณ์ต่างๆ การวิพากษ์วิจารณ์หรือความเห็นเกี่ยวกับคดีไม่ว่าสื่อประเภทใด" แล้วถ้าไม่ให้นำเสนอข่าวสาร กระบวนการใต่สวน การพิจารณาคดี ประชาชนจะไม่มีสิทธิรับทราบข้อมูลใดๆ ทั้งสิ้น

แต่หลังจาก สนช.ผู้ที่เสนอเรื่องดังกล่าวได้ทำการ ถอนเรื่องออกจากวาระการพิจารณาแล้ว แต่ยังมีความเห็นของผู้ที่เรียกว่า "สื่อมวลชน" ออกมาประกาศอย่างเสียงดังฟังชัดว่า เพื่อเป็นการปกป้องสถาบันอันเป็นที่รักของทุกคนในประเทศไทย ยินดีที่จะถูกจำกัดสิทธิในการนำเสนอข่าวสารดังกล่าว และจะทำอย่างเต็มที่